Rondleiding Drostdy hotel

19-02-2015

We beginnen de dag met een rondleiding door het Drostdy Hotel ons aangeboden door onze altijd aanwezige, super vriendelijke en enthousiaste receptionist Luyanda. Hij heeft zich opgewerkt binnen het hotelwezen door zeer toegewijd te zijn. Hij begeleidt ook stagiaires van de Toeristiese Hoer Skool in Graaff Reinet. Onze kamers zitten in huisjes die door het hotel zijn gekocht. Dit waren voorheen huisjes van werknemers van een landeigenaresse. Het oude hotel ging erg achteruit nadat de apartheid was afgeschaft. Gekleurde Afrikaners kwamen er niet logeren vanwege de manier waarop apartheid nog voelbaar was in het hotel. Hierdoor ging het steeds slechter tot het bijna failliet ging. Het is nu overgenomen door een Afrikaanse hotelketen, twee jaar verbouwd en afgelopen november weer opengegaan. Het is een hotel met een herenkamer, de cigarroom met sigaren en natuurlijk ook boekenkasten, een wijnkelder met wijnen van de eigenaar, natuurlijk een bar. Overal spreekt het verleden, schitterend. Daarnaast is er een expositieruimte en een winkel waar wijn verkocht wordt. De dag is nauwelijks begonnen. Wat even leuke start. We gaan ontbijten en dan weer op weg. Volgende stop is Calitzdorp.

Graaff Reinet, Valley of Desolation

17-02-2015 18-02-2015

Op weg naar Graaff Reinet is weinig te beleven. We stoppen in Kirkwood om water, brood, beleg en pinda's te kopen. In zo'n stadje lijkt niets te gebeuren (althans in die ene straat waar wij doorheen rijden). Voor we de Spar ontdekken lopen we een lokaal supermarktje in. Het ziet er een beetje triest uit. Wij vragen of ze bruin brood hebben, maar krijgen nauwelijks antwoord op de vraag. Er komt natuurlijk wel direct iemand aanlopen die op onze auto wil passen, zoals overal gebeurd, en Jan raakt een bedelaar niet kwijt.Aan de kant van de weg maken we onze boterhammen klaar en gaan er verder door het steeds droger wordende landschap.

We blijven twee dagen in Graaff Reinet in het Drostdy hotel. Ik hou van B&B's, maar twee dagen baden in luxe is ook niet verkeerd. We komen laat aan en zitten al snel in de achtertuin van een restaurant in de buurt aan een koud drankje. Dat we in de Grote Karoo zitten merken we aan de temperatuur. Het is nog heerlijk warm ook al is het is al na acht uur.

Graaff Reinet is een lief stadje met gepleisterde huizen. Ook hun township bestaat uit huisjes. Na het ontbijt lopen we door het stadje. We komen langs de bibliotheek. Er is beneden een bijeenkomst aan de gang, dus ik loop maar niet naar binnen. Ik heb nog tijd genoeg. We slapen hier twee nachten. De wandeling door het stadje is aardig. Altijd de beste manier om een gevoel bij de omgeving te krijgen. We zoeken het Boerenoorlog monument en komen onderweg monumenten tegen voor de hugenoten, 1e en 2e wereldoorlog en een betonnen gebouw waar het buskruit in opgeslagen werd, zodat het niet te dicht bij de stad zou zijn. Tegen die tijd ben ik oververhit. In een heerlijke tuin drinken we een kop koffie.

Jolanda en ik bezoeken het Reinet huis waar het lokale historische museum gevestigd is. Het is de voormalige pastorie uit 1812. Het is gebouwd op een typische Zuid-Afrikaanse manier. In een H-vorm. Eerst werd de ene poot gebouwd. Als er weer geld was de poot waardoor het gebouw en T-vorm kreeg en als er opnieuw uitgebreid kon worden kreeg het gebouw de H-vorm. Jolanda haalt haar hart op in de kamer met medische materialen. In het koetshuis staan ambulances en een lijkwagen. In de tuin staat de oudste druif van Zuid-Afrika. Het is een leuk museum.

Voor het eerst deze vakantie nemen we 's middags pauze. We gunnen onszelf tijd om bij het zwembad te gaan liggen en af en toe in het water af te koelen. Heerlijk!

Om 17.00 uur vertrekken we naar de Valley of Desolation. De zonsondergangen daar zijn heel mooi volgens de boekjes. Op weg naar de top hebben we schitterende vergezichten. We zien roofvogels die op jacht zijn en komen ineens een grote schildpad tegen. Bovengekomen lopen we een pad waar brand geweest is. Alle struiken zijn zwartgeblakerd. Er zijn punten met uitzicht op de grillige rotsformaties. Als de zon richting ondergaan gaat zoeken we een mooi plekje. Er is wat bewolking. Van kenners horen we dat er twee soorten mooie zonsondergangen zijn. Zonder wolken is er een bijzonder schouwspel van het zonlicht op de rotsen. Met wolken is de zonsondergang een geweldig kleurenspel. Zelfs de wolken kleuren rood. Wij hebben wolken. Niet heel veel, maar voldoende. Het is inderdaad een geweldig schouwspel. We hebben het geluk dat er een professionele fotograaf op de rots is. Iedere seconde wordt er een foto genomen. Na afloop blijkt hij de zonsondergang voor een lokale zender voor hondenvoer te maken. Hij beloofd ons een lichte versie van de opname te sturen. Een mooie herinnering.

Addo Elephant National Park

15-02-2015 / 16-02-2015

We slapen in het Addo Elephant National Park. 's avonds gaan we bij de drinkplaats kijken of we dieren zien. We komen niet verder dan twee ganzen die parmantig rondstappen. Na 10 minuten vinden Jolanda en Theo het wel mooi geweest. Na nog een half uur zonder enige beweging gaan Jan en ik terug naar de huisjes. Morgenochtend is het vroeg dag. Het was een heel rustig en stil half uur. 

Iets na 6 uur gaan we het park in. Ik ben heel benieuwd of en zo ja wat we gaan zien. Ik heb er niet zo heel veel vertrouwen in na gisterenavond. Al vrij snel zien we een Kudoe, hij staat rustig te grazen en verdwijnt dan weer tussen het groen. In onze gewone auto kunnen we niet over het groen heen kijken helaas.

Dan staat er midden op de weg een hyena. Dat is toch wel heel bijzonder. We zijn blij dat we zo vroeg op pad zijn gegaan zodat er geen andere auto's de  rust kunnen verstoren. Vlak na de hyena zien we een jakhals, die snel weer verdwijnt. En dan volgen er meer dieren. Zwijntjes, vogels, meer kudoes.

We moeten nog tanken en rijden terug naar de ingang van het park. Dan zien we een hele groep olifanten. Onze dag is nu al geslaagd. Een hele groep loopt op z'n dooie akkertje lang en over de weg. Plotseling stormt een jonge olifant al trompetterend met zijn oren wijd uit de bosjes. Hij stopt vlak voor hij onze auto aan de zijkant raakt. Jan reageert onmiddellijk en maakt een prachtige foto. Hierna gaat de groep naar een drinkplaats.

Als we na het tanken en een sanitaire stop verder gaan is het duidelijk drukker in het park. Er staan meerdere auto's stil om naar de olifanten te kijken. Op een soort parkeer-, uitkijkplaats stapt Theo de auto uit om de verrekijker te pakken die we heel dom in de kofferbak hebben laten liggen. Er komt onmiddellijk een medewerker naar ons toe dat dat absoluut niet mag en dat hij ons een boete van 800 rand moet geven. We bepleiten onze zaak en hij ziet het voor deze keer door de vingers pfff. Een echte Theo stunt ;). Het is wel heel fijn dat de verrekijker nu in de auto is.
Later op de dag zien we mensen die aan de weg werken die een middagdutje doen aan de zijkant van de weg...

Om 2 uur 's middags gaan we na acht uur in Addo gereden te hebben en veel dieren gezien te hebben verder. De volgende stop is Graaff Reinet.

Oudtshoorn, struisvogels, Alfredpas

12.2.15
Vandaag staat een dagtocht naar Oudtshoorn op het programma. Als we in Oudtshoorn zijn, zijn we toe aan koffie. Ons vaste recept: 3 americano en 1 cappuccino op het terrasje. De eigenaresse vertelt ons over programma's voor kinderen in Oudshoorn. Zij kunnen naar een soort opvang en er is dus geen noodzaak om te bedelen. Sterker nog, geld of iets anders geven zorgt ervoor dat ze niet naar de opvang gaan en dat is niet goed voor hen.

Daarna is het tijd voor struisvogels. We gaan eerst naar een adres dat Doke ons gegeven heeft. Het is een b&b, tevens struisvogelfarm en niet zo commercieel. Helaas, zij doen alleen 's morgens vroeg rondleidingen. Dus toch naar de buren voor een commerciële rondleiding. We krijgen een geoefende gids mee. Hij weet heel veel En heeft op iedere vraag antwoord, zelfs als het niet over struisvogels gaat, maar over bijvoorbeeld de eucalyptus bomen komt er snel een verhaaltje. We zien eieren, een broedmachine, kuikens die we mogen vasthouden. Dit wel pas nadat we onze handen ontsmet hebben i.v.m. gevaar voor ziektes. We voeren struisvogels en krijgen daarna de gelegenheid om op een struisvogel te zitten en zelfs om erop te rijden. De afsluiting is een struisvogelrace. Deze mag alleen gelopen worden als de temperatuur onder de 30 gr blijft. Het informatieve deel van de rondleiding vond ik heel leuk.

We willen door de Meiringhpoort rijden. De tijd is krap, maar anders wordt de reis van Graaff Reinet naar Calitzdorp zo lang. Het is de moeite waard. Als we terug zijn rijden we direct terug naar Knysna. We nemen de kortste weg. Doke waarschuwde dat het een gravelpad was, maar op de kaart is het een witte weg, dus Theo en Jan denken dat wel zal meevallen. Het is de weg over de Alfredpas en is inderdaad een gravelweg. Achteraf blijkt deze weg 63 kilometer gravel weg te zijn... Het valt dus niet mee! Het is een serieuze pas en het wordt snel donker. We bellen met Hans en Doke om te zeggen dat we later zijn, maar laten maar even in het midden waar we rijden. Ze zouden geen rustig moment meer hebben. We komen heelhuids, maar veel later thuis dan we willen.

Gelukkig kunnen we nog terecht bij het visrestaurant waar de reservering en paar keer verschoven is door Hans. Met een heerlijke vismaaltijd beëindigen we een lange, leuke, enerverende dag.

Knysna

9/2/15 - 10/2/15

's Avonds komen we in Knysna aan. We worden hartelijk ontvangen door onze buren uit Nieuwkoop, Hans en Doke. Door hun uitnodiging en verhalen zijn we nu in Zuid-Afrika. Hier blijven we een week slapen. Wat een mooi huis hebben zij. We krijgen een mooie kamer en zitten niet lang daarna met een wijntje en biertje op het terras. Zelfs hier in Zuid-Afrika gaat het over Nieuwkoop. Baggeraars hebben de waterleiding in Nieuwkoop doorgevaren. Wij worden, zoals beloofd, getrakteerd op nasi. Altijd makkelijk als je niet weet hoe laat je gasten komen. Lekker met een eitje erbij.

De volgende ochtend ontbijten we op het terras met een door Doke gemaakte fruitsalade en door Hans bereid ei (gebakken, scrambled of gekookt naar keuze) Knysna in. We rijden naar Waterfront, bekijken de winkeltjes en drinken er koffie. Jolanda scoort een zomerjurkje en we hebben even contact met het thuisfront via een Wi-Fi punt. Daarna gaan we naar Mainstreet en doen wat boodschappen. We komen langs de bibliotheek. Een bezoekje hieraan kan ik natuurlijk niet laten. Het is een behoorlijke bibliotheek waar goed gebruik van gemaakt wordt. Volgens goed Engels gebruik is het lidmaatschap gratis. 

 De volgende dag rijden we de Lagune rond en gaan naar The Heads, de Eastern Head om precies te zijn. We hebben een geweldig uitzicht op de in-/uitgang van de Lagune. We maken er de nodige mooie foto's. Op de terugweg spreken we een echtpaar uit Johannesburg. Nederlands en Afrikaans zijn door beide partijen goed te verstaan. Beneden wacht de koffie op ons. Na een zonnig begin van de dag gaat het zomaar spetteren. Ons uitzicht boven was nog met zon gelukkig. Dit punt is een aanrader voor iedereen. Wat is het hier mooi.

's Avonds staan de mannen in de keuken. Hans is opperkok. Theo en Jan helpen mee. Doke houdt het overzicht en doet natuurlijk ook het een en ander. Jolanda en ik hebben vrij en zitten met een wijntje op het terras. We krijgen en lekkere maaltijd met Heek, gebakken aardappelen met knoflook en sla met Doke's sausje.  We hebben weer een heerlijke dag gehad.

Een dagje rust

13/2/15
We worden wakker met onweer. Het regent... Ach, zo vreemd is dat niet. Zelfs toen ik in Dubai was, was er onweer en regen. Het is goed voor de tuin. Zoals Doke zegt, Knysna is groen, dus dan weet je dat het af en toe regent. We hebben een rustdag. Hans en Doke zijn druk met Ann, de hulp en Colin de tuinman. Na een laat ontbijt besluiten we naar het dorp te gaan. Wij maken het eten vanavond, of eigenlijk Theo en Jan, dus gaan ze naar de SuperSpar. Jolanda en ik gaan naar de andere winkels in het winkelcentrum. We kopen een paar tijdschriften met recepten in het Afrikaans voor de kinderen.

Onderweg zien we bij twee vuilcontainers apen.
Natuurlijk is dat een fotomoment.

Terwijl de mannen wilde oesters halen, een Knysna delicatesse, drinken Doke en ik thee met uitzicht op natte tuin en de parelhoenders die tegen de regen schuilen bij een struik.

De oesters worden met witte wijn met smaak verorberd. Dan is het tijd voor het maken van het diner wat de heren prima afgaat. Natuurlijk onder leiding van Doke.

Plettenberg bay, Birds of Eden

16/2/15

Het laatste ontbijt bij Hans en Doke. Zoals iedere ochtend heeft Doke vers fruit voor ons gemaakt en Hans maakt gebakken en gekookte eitjes naar keuze. Zelfgemaakte abrikozen- en blueberryjam, kaas uit Addo, marmelade, paté. We zijn de hele week vreselijk verwend. Het is een hele gezellige week geweest. Jammer dat we weggaan.

De volgende stop is Addo Elephant National Park. Onderweg stoppen we in de badplaats Plettenberg Bay, lopen over het strand van deze mooie badplaats en genieten van het uitzicht. 

Dan door naar Birds of Eden. Dit is een vogelpark. Een gigantisch net is over bomen en een stroompje gespannen. Over plankieren lopen we door het park. Het eerste dier dat we zien is een aapje. De vogels lijken lastig te spotten. We lopen langzaam naar beneden. Jolanda heeft al snel een paar mooie vogels gezien. Hoe verder we lopen, hoe meer we zien, des te enthousiaster we worden.

we rijden verder en komen bij Storm bridge. De brug over de rivier de Storm. Natuurlijk stappen er even uit om dit punt te bewonderen. Het is tevens het mooist gelegen benzine station van Zuid-Afrika.

We komen tegen de avond aan bij Addo. We installeren ons in onze huisjes die niet erg bijzonder zijn.